आज रविवार,
देसाई काका काल शनिवारी गेले
“आपला कोणाला त्रास नको, काय?”
“अगदी इथे वरच ठेवली आहेत”
देवघराच्या जवळच्या कप्प्यातून दोन सर्टिफिकेट्स काढत काका म्हणाले होते
काका आणि काकू - दोघांची देहदानाची सर्टिफिकेट्स !
खडकीतल्या ओल्ड ग्रॅन्ट बंगल्यांविषयीची बातमी वाचली आणि मन जवळपास तीस - पस्तीस वर्षं मागं गेलं.
अर्थात, एकूण पुण्यातच गर्दी फार नसे आणि खडकीला तर पुण्याचे आऊटस्कर्ट्स मानलं जाई, मी शिवाजीनगर ला असलेल्या माझ्या शाळेत कितीही उशिरा गेलो तरी, खडकी वरून आलोय इतकं सांगून शिक्षा टळत असे .
“असल्या डाउट्स साठी माझ्याकडे येऊ नकोस!”
दिवसभरातून एकदा तरी पीट मला असा फटकारत असे.
मी प्रोजेक्ट मध्ये नवीन असल्यामुळे, जमेल तितकं नॉलेज घ्यायच्या प्रयत्नात असे.
बाकी जुनी लोकं मदत करत, पण पीट मात्र जवळपास हाकलून लावत असे.
जगमे सबसे उत्तम है | मर्यादा पुरुषोत्तम है ||
सबसे शक्तिशाली है | फिर भी रखते संयम है ||
पर उनके संयम की अब आने को है सीमा |
रावण, समय है मांग ले क्षमा ||
एकशे वीस माईल्स, म्हणजे १२० इन टू १.६, माईल्स आणि कि.मी.च गणित मांडायची सवय जाण्याचं तसं काही कारण नाही. परत किलोमीटरमध्ये लांबच्या गोष्टी आणीच लांब वाटतात.
असो, नासा, केनेडी स्पेस सेंटर, फ्लोरिडा - अंतर जवळपास दोनशे किलोमीटर.
हमदर्द, आरजू, उल्फत, इकरार
आणि
आगोश
आणि ….
कित्येक असतील,
गाण्यांत सहजपणे येणारे उर्दू/ उर्दूईश शब्द लगेच उलगडून सांगायला पूर्वी गुगल नव्हतं खेरीज मोठ्यांना विचारायची सोय नव्हती, त्या वयापासून मी अशा बर्याच हिंदी गाण्यांचा भक्त आहे.
व्यायामचड्डीचा खिसा छोटा आहे, त्यामुळे जीवनसाथी (मोबाईल) बरोबर नेता येत नाही, किल्लीचा जुडगा तेव्हडा मावतो.
तर,
तसा निघालो, एक गोरे आजोबा व्यायामावरून येत होते, आज (अनेक दिवसांनी का होईना) मीपण पळायलाच चाललो असल्यानं नेहमीसारखं गिल्टी वाटलं नाही.
मी माफ करायचं ठरवलंय
ज्यांच्या मागे वेड्यासारखं धावलो … धावतो
आणि
त्याचं सोयरसुतक नसलेल्या दगडांना.
मी माफ करायचं ठरवलयं
केसांनी गळा कापनाऱ्यांना
पाठीत खंजीर खुपसानाऱ्यांना
आणि
शब्दांनी रक्तबंबाळ करणाऱ्यांना…
ज्यांनी त्रास दिला त्यांनाही .